Shecan / She did / Roseline Van Damme

Roseline Van Damme

feb 8, 2022

Hoe begon het allemaal voor jou?

Het begon allemaal 45 jaar geleden met een studiebureau van Jules Vincart in 1969 en groeide onder de vleugels van mijn vader Eric uit tot het grootste onafhankelijke familiebedrijf in ons vakgebied.
Als kind was Abetec onze tweede thuis. Wij waren met vier en toen ik ongeveer zes jaar was, stopte mama met werken om voor ons te zorgen. De focus van papa lag vooral op het grootmaken van het bedrijf en hij was dus heel weinig thuis.

Als we dan eens mee mochten naar het bedrijf, waar hij zoveel tijd in stak, dan was het feest! Na zoveel jaar zijn wij er soms nog over bezig, over hoe we daar chocomelkjes dronken en met de intercom speelden.Ondanks de vele goede herinneringen, had ik nooit echt de intentie om hier te komen werken. Ik heb Toegepaste Economische Wetenschappen gestudeerd en had voor een richting gekozen waar ik kon leren over Europa en internationale betrekkingen. Europa fascineerde mij enorm maar uiteindelijk ben ik in de audit terechtgekomen.

Als auditor ging ik bij klanten op bezoek om hun financiële cijfers na te kijken vooraleer de jaarrekening werd neergelegd. Het werk op zich vond ik heel interessant maar ik voelde dat het toch niet helemaal mijn ding was.En toen belde papa met de mededeling dat hij op zoek was naar iemand met een economische achtergrond…maar ik begon volledig onderaan de ladder. Facturen en betalingen inboeken was het enige wat ik de eerste twee jaar deed.

Tot er een personeelstekort was op de dienst veiligheidscoördinatie, ik schoolde me om en leerde de kneepjes van het vak door op de werven te gaan. Dit was zeker geen evidente periode maar het gaf me meer inzicht in hoe een werf in elkaar zit, hoe het werkt.Sinds een drietal jaar schuift mijn vader stelselmatig meer verantwoordelijkheden door naar mijn broer en mij. Ik neem nu de leiding over HR & Finance, terwijl Frédéric het operationele en technische luik op zich neemt.

Wat vind je van de aanpak van je vader om je onderaan de ladder te laten beginnen?

Achteraf bekeken ben ik hem daar ontzettend dankbaar voor. Mijn vader zei altijd: “Als je het respect wil verdienen van de mensen waar je later leiding wil aan geven, dan ga je onderaan starten en je gaat dubbel zo hard moeten werken.” Gelukkig kunnen we rekenen op ons team waar er een enorm onderling respect heerst.

In een familiebedrijf blijf je ‘dochter van’ en ‘zoon van’ maar mensen appreciëren het feit dat we samen met hen hard werken om onze projecten tot een goed einde te brengen. Kan je iets meer vertellen over Abetec?ABETEC is de afkorting van architectuur, beton en technieken. Wij zijn een toegewijde totaaldienstverlener voor de bouwsector.

Ons team bestaan uit een 70-tal medewerkers, elk expert in zijn of haar vakgebied. Dankzij de wisselwerking tussen onze medewerkers en diensten bieden wij een compleet aanbod van architectuur, stabiliteit, technieken, infrastructuur, EPB, veiligheidscoördinatie en BIM aanbieden.Het mooie bij Abetec is dat wij onafhankelijk werken en dat wij de verantwoordelijkheid dragen van A tot Z. Bij Abetec bouwen wij op maat en tijdens het ganse traject heb je één duidelijk aanspreekpunt: onze projectmanager.


Hoe zie je de toekomst?

We willen eigenlijk verderzetten wat we al hebben opgebouwd. Ik heb het grootste respect voor mijn vader die van Abetec een zeer solide bedrijf gemaakt heeft. Hierbij heeft hij goed nagedacht over hoe hij zijn risico kon spreiden en daarom zitten we zowel in de privé als in de openbare sector én in het buitenland. Deze drie pijlers houden elkaar in evenwicht en hebben er voor gezorgd dat we ook door de bankencrisis vrij vlot geraakt zijn.

Frédéric en ik willen heel weinig veranderen daarin.Wat we wel willen doen is de rendabiliteit verhogen door nog meer in te zetten op digitalisatie en door het hele BIM-verhaal nog meer te gaan ondersteunen.
We tekenen al in 3D waardoor er veel repetitief werk verdwijnt en de samenwerkingtussen de verschillende diensten veel vlotter gaat. En daar blijven we heel zwaar op inzetten, om het onze mensen aangenamer te maken en om nog meer de focus te leggen op het ontwerp zelf.
Ook met HR zijn we bezig om digitaal te gaan. We zijn, in samenwerking met ‘Afas’,een online omgeving aan het bouwen waar zowel alles van onze projecten gaat inzitten als een gans luik HR. Op die manier zal mijn mailbox wat meer ontlast worden en daarnaast zullen medewerkers ook meer impact hebben op hun eigen dossier bv. voor adreswijziging en dergelijke.

Wat is je grootste uitdaging?

Onze grootste uitdaging is, zoals bij zoveel andere bedrijven, goed personeel aantrekken en behouden.Onze medewerkers zijn echt het hart van ons bedrijf en omdat hun mening echt telt zijn we net voor corona gaan samenwerken met ‘Happy Humans’ en dat is super goed onthaald geweest. Onze mensen werden bevraagd naar wat ze tof vinden aan ons bedrijf én ook naar zaken waar we nog in kunnen verbeteren. Het feit dat met deze informatie echt iets gedaan wordt, werkt zeer motiverend. Door corona werd de fysieke bijeenkomst om dit te bespreken wel wat uitgesteld maar uiteindelijk zijn we samengekomen om een verbeterplan op te stellen. Enerzijds met ‘quick wins’ die weinig investering vragen en onmiddellijk resultaat opleveren. Anderzijds zijn er dan de grotere pijlers die wat langer gaan duren.

Volgens mij moet je het verschil niet maken met extra loon of een wagen want die pakketten zijn toch overal ongeveer hetzelfde. Het verschil zit hem in het extra stapje dat je bereid bent om te doen voor uw mensen en die flexibiliteit. En dat is een uitdaging voor elk bedrijf.

Hoe ziet een doorsnee dag eruit?

Ik sta vroeg op en probeer drie keer in de week te sporten, ik heb dat nodig om er nadien opnieuw met een fris hoofd te staan.
Ik begin vrij laat, rond haf negen, omdat ik er mij een punt van maak om mijn kinderen op school af te zetten omdat ik ze nooit kan gaan halen.
Het eerste dat ik doe is het doornemen van mijn mailbox (ook al raadt iedereen mij dat af) en dan zijn we al een uur verder. Dan kijk ik meestal of er nog vakantieaanvragen zijn. Dan ga ik naar de boekhouding en boek ik alles in van de dag zelf; verkoopfacturen, de banken inlezen en één keer in de week kijk ik of er betalingen moeten gedaan worden. Op dinsdag en donderdag is het facturatietijd en opvolging van de dossiers. Dan spendeer ik twee halve dagen aan facturatie. En op vrijdag hebben we altijd interne vergadering, mijn vader, Frédéric en ik. Daarnaast probeer ik vrijdagnamiddag ook de contentplanning te doen voor social media. Wat ik ook elke dag doe is de interne schermen bijwerken met interne informatie zoals verjaardagen, foto’s van projecten, kandidatuurstellingen die we al dan niet hebben.Ik vind het heel belangrijk dat de medewerkers mee zijn met wat er gaande is in het bedrijf. Daarom ook dat de deur van mijn kantoor altijd openstaat, mensen die hier passeren mogen altijd binnenspringen en ze doen dat ook want ik ben hun enige aanspreekpunt.

Op regelmatige basis organiseer ik ‘afterworks’ en tijdens corona heb ik een whatsapp groep opgericht en zijn we met ‘challenges’ begonnen. We hebben bv. een kookchallenge gedaan en achteraf heb ik een kookboekje gemaakt met alle recepten die daarin zaten en hebben alle medewerkers zo een exemplaar gekregen.

Ik doe dat heel graag maar daar kruipt zoveel tijd in en ik merk dat het gewoon wat veel wordt voor één persoon.En omdat het als zaakvoerder minstens even belangrijk is om ook strategisch aan je bedrijf bezig te zijn, ben ik nu de oefening aan het maken hoe het anders kan. Ik doe nog te veel zaken die ik eigenlijk zou moeten delegeren.

Het gaat ook nodig zijn voor mezelf en mijn gezin. Ik sta er bij Abetec enorm op dat alle mensen een goede ‘work-life balance’ hebben. Ik weet, dat is een modewoordje maar bij ons wordt daar echt naar gekeken. Als ik zie dat medewerkers vaak overwerken, dan ga ik eens horen hoe dat komt en of ze iets extra nodig hebben ter ondersteuning. Alleen is de balans bij mezelf wat zoek, daarom ben ik op zoek naar een constructieve oplossing binnen HR.

Heb je tips voor andere vrouwelijke ondernemers?

De grootste tip die ik eigenlijk aan iedereen kan geven is om in alle rust de week af te sluiten en de knop om te draaien naar het weekend. Ik doe dat door op vrijdagavond voor ik naar huis vertrek, mijn agenda te nemen en daar drie to do’ s in te schrijven die er zeker de week nadien door moeten. Daarna ga ik naar huis, trek mijn loopschoenen aan en ga ik nog een half uurtje gaan lopen, ik ga douchen en het weekend kan beginnen. Vrijdagavond is ‘aperitiefavond’, dan moet er ook niet gekookt worden en zijn we op ons gemak. Op die manier kan ik het werk in het weekend loslaten en de focus leggen op mijn privéleven.

Ik vind het super dat meer en meer vrouwen de stap zetten en durven ondernemen, ik merk dat zelf ook in mijn vriendenkring. In quota geloof ik zelf niet echt, laat dat maar allemaal organisch groeien. Maar wat wel het verschil is, is dat een man zegt “ik ga ondernemen” en hij doet het gewoon. De vrouw zegt “ik wil ondernemen” maar vraagt zich af hoe ze dat thuis gaat doen en hoe ze het gaat kunnen combineren met haar privéleven. De stap om er voor te gaan is gewoon iets groter om te zetten. Dat is iets dat mij toch opvalt in mijn ondernemende vriendenkring.

Op welke manier creëert netwerking voor jou een meerwaarde?

Wat het vooral niet mag zijn is platte verkooppraat. Als iemand zo tegen mij begint dan is hij mij eigenlijk halverwege al kwijt.Het is veel belangrijker dat ondernemers elkaar ondersteunen en tips geven en dat de focus ligt op ‘hoe kunnen we elkaar helpen groeien’.
Als je van een netwerkevent naar huis gaat en je hebt het gevoel dat je er iets van opgestoken hebt dan is het goed geweest. Gewoon kleine dingen die je zonder al te veel moeite kan implementeren om je leven als ondernemer gemakkelijker te maken.

Recente interviews